love

"""""""""" เน็ตมันช้า.. รูป แปะไว้ก่อน... อ่านเอาเรื่องกันก่อนนะ ..........

...

 

ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ..

               มีใครคนหนึ่งกล่าวไว้ว่า "ถ้าเราเริ่มทำสิ่งที่ชอบเพียงวันละนิด เราก็จะทำมันได้มากในอนาคต แต่ถ้าเราต้องฝืนใจทำสิ่งที่ไม่อยากจะทำ เราก็จะต้องทำมันมากขึ้นทุกที"

                คำกล่าวนี้ดูมีมูลความจริง เพราะคนในปัจจุบันส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ตนไม่อยากจะทำมากขึ้นทุกที ในขณะที่ได้ทำสิ่งที่ตนเองอยากหรือรักที่จะทำน้อยลง ผู้คนในสังคมส่วนใหญ่ต้องฝืนใจทำสิ่งที่ตนไม่รักและไม่สมัครใจมากมายเหลือเกินสิ่งเหล่านั้นมีมากจนกลายเป็นเงื่อนไขจำยอมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของชีวิต

                นับตั้งแต่อาชีพการงานอันน่าเบื่อหน่าย ชีวิตอันรีบเร่ง การออกงานสังคมอันน่าเหนื่อยหน่าย เงื่อนไขทางสังคมบีบคั้นให้เราต้องใช้ชีวิตไปตามครรลองที่มีอยู่ จริงอยู่เราได้รับการยอมรับมากขึ้นและมีสถานะทางสังคม แต่ก็เป็นตัวของตัวเองน้อยลง และไม่อาจทำหลายสิ่งหลายอย่างที่ตนปรารถนา

               การที่ต้องฝืนใจทำสิ่งใดอยู่นาน ๆ นี้ เป็นการทำลายศักยภาพในจิตใจ และทำลายสีสันอันงดงามของชีวิต มันจะทำให้จิตใจเฉื่อยชาขาดความกระตือรือล้น การทนฝืนนั้นเป็นรสชาติอันฝาดขมของชีวิตมนุษย์

               เราน่าจะลองหันมาทำสิ่งที่รักและอยากทำให้มากขึ้น แบ่งเวลาในแต่ละวันให้กับการทำสิ่งที่ตนเองรัก ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ก็นับเป็นช่วงเวลาอันมีค่า ปลูกต้นไม้ เล่นกับลูก ๆ พูดคุยกับเพื่อน ๆ ฟังเพลง วาดรูป เขียนบันทึก ดูภาพยนต์ และละครดี ๆ รวมกลุ่มกันทำกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม หรือไปท่องเที่ยวชมความงาม และอยู่กับความสงบของธรรมชาติ สิ่งเหล่านี้ช่วยจรรโลงและหล่อเลี้ยงจิตใจ ถึงแม้มันเป็นเพียงกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดูไร้คุณค่า และไม่ใช่ธุรกิจที่ทำให้เราได้รับเงินมา แต่ก็เป็นเวลาอันมีคุณค่าที่เราจะได้เป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริง

                 คนนั้นไม่ได้เกิดมาเพื่อหาเงินทอง หรือเพื่อมีชีวิตรอดเท่านั้น เขายังเกิดมาเพื่อที่จะเป็นและทำสิ่งที่เขารักด้วยาแม้ว่าการกระทำดังกล่าวอาจหมายถึงการอยู่อย่างจน ๆ คนแต่ละคนมีสิทธิ์เลือกวิถีชีวิตของตนเอง และเป็นวิถีที่เขารัก

             เริ่มทำในสิ่งที่เราชอบและรักที่จะทำเสียแต่วันนี้ เพื่อที่จะได้ทำมันมากขึ้นในอนาคต

 

พจนา จันทรสันติ / ในท่ามกลางอารยธรรมผุกร่อน น.๑๒๘

................

               บทความข้างบนผมคัดลอกมาจากหนังสือของคุณ พจนา จันทรสันติ ครับ หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มหนึ่งที่ได้มาจากงานสัปดาห์หนังสือ เห็นตั้งอยู่ในชั้นลดครึ่งราคาของสำนักพิมพ์เคล็ดไทย เปิดพลิกดูเนื้อความแล้วชอบเอามาก ๆ ช่วงนี้หยิบมาอ่านก่อนนอนบ่อย ๆ ไม่น่าเชื่อว่างานเขียนชิ้นนี้ผ่านกาลเวลามาเกือบ ๆ สามสิบปีแล้ว คือคุณพจนา เขียนไว้ตั้งแต่เมื่อปี ๒๕๒๓-๒๕๒๔ ผมได้มาอ่านฉบับพิพม์ครั้งที่ห้า(ปีพ.ศ. ๒๕๔๔)เอาในปีกึ่งศตวรรษนี้เอง คุณพจนาเขียนไว้ในคำนำว่าช่วงที่เขียนบันทึกเหล่านี้เป็นช่วง Angry Young Man เป็นคนหนุ่มเต็มไปด้วยความเรียกร้องต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงสังคม

ผมว่าแม้เวลาจะผ่านมาหลายสิบปี แต่งานชิ้นนี้ก็ยังไม่เก่าเลยว่าไหมครับ

edit @ 25 Jun 2009 21:33:51 by เขียนเอง

edit @ 25 Jun 2009 21:34:57 by เขียนเอง