บางภาพ บางคำ

....                                                        บางลี่ - สองพี่น้อง สุพรรณบุรี

                                                            " จิตที่ฝึกดีแล้วนำสุขมาให้ "

                                                                              พุทธพจน์

...

..

.

            ความห่างไกล และความเหงาทำร้ายใจใครสักคนได้ไม่น้อย

    จนบางครั้งก็ทำเราเหม่อลอย ไม่เป็นอันทำอะไรบ้าง ในบางวัน

          ในคืนหนึ่งขณะที่ใจเริ่มปลดปลง... จนมีสติคิดได้

          ผมคว้าปากกามาจดบันทึกความคิดไว้ในสมุดบันทึกประจำวันกันลืม...

          ทำไมเราต้องคอยแต่วันที่ได้เจอกันเดือนละสอง-สามวันถึงมีความสุข

 ทำไมเราไม่เลือกที่จะมีความสุขได้ทุกวัน 

           ทำทุกวันให้มีความสุข ได้ไหม

          เราต้องบำรุงร่างกายด้วยหยูกยาอาหารให้ร่างกายอยู่ได้ สบายดี

         แต่กับเรื่องข้างใน ควรรู้ว่าสุข ทุกข์..นั้นอยู่ที่เท่าทันปัจจุบันแค่ไหน

ดูใจตัวถ้วนถี่ดีหรือยัง

         ยาของใจ ชื่อน่าจะคล้าย ๆ ยาโบราณที่ชื่อ "ทัมใจ" 

         ทันใจ...เพื่อ ทำใจ

         ถ้าเรารู้เท่าทันใจ... ก็คงจะทำใจทัน

         อาจจะเป็นการทำในแบบเซน...ที่ว่ากันว่า

         ทำโดยไม่ได้กระทำใด ๆ 

        อาจจะเป็นเพียงการหยุด...อารมณ์ให้เป็น

         หยุดให้เห็นความว่าง...

        แม้จะยังเห็นได้บ้างเพียงชั่วครั้งคราวก็ยังดี

        เมื่อใจเราขยับเข้าใกล้ความสงบ ก็คล้ายรถขยับเข้าเกียร์ว่าง

        ขยับเกียร์หัวใจให้ว่าง ๆ ให้รถของเราได้หยุดพักบ้าง

        เพราะบางทีเราก็ไม่รู้ว่า เราจะรีบห้อตะบึงไปหาความสำเร็จอะไรทำไมหนักหนา

        หากเราบอกตัวเองได้ว่า 'ความสุข' มันเกิดขึ้นตอนเรารู้จัก ' พัก..' อยู่นิ่ง ๆ

        หาใช่การตั้งหมุดหมายปลายทางสู่แห่งหนตำบลใดไม่

        เมื่อเราต่างปักธงลงที่ใจ... ความสุข สงบ ก็ไปถึงได้..

        ในวันนี้... ที่นี่... ทันที

ปล. ช่วงนี้ผมเพิ่งทำธุรกิจเครือข่าย เกี่ยวกับสุขภาพเจ้าหนึ่ง ตัดสินใจทำเพราะเห็นพ่อ

แม่ใช้แล้วดี ผมก็ลองเปิดโลกทัศน์เข้าไปสู่ทิศทางใหม่ ๆ ในชีวิตดู... รู้ว่าคงไม่ง่าย

ได้คำตอบคร่าว ๆ มาบ้างแล้วว่า โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี หากต้องการทุนรอนมาจัดการ

เปลี่ยนแปลงชีวิตข้างหน้า ก็ต้องเหนื่อยหนัก ไม่ต่างกัน ไม่ว่าจะทำอะไร อยากมาก ก็เหนื่อยมาก

        ในความเหนื่อยอ่อนกังวลบนเส้นทาง ล้วนผสมปนเปไปทั้งเรื่องการงานและความ

รัก ในวันที่ผมวุ่นวายใจมาก ๆ วันหนึ่ง ผมจึงคิดและเขียนเรื่องนี้เอาไว้เตือนใจตัวเอง

     ( เออ... แต่ถ้าทางมันยังลาดชันนัก เราอาจต้องใช้เกียร์ต่ำขับดันกันต่อไปนะ )

      ว่าแต่ตอนนี้หอมกลิ่นหน้าหนาวแล้ว ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ

       ที่เชียงใหม่หนาว...วววแล้ว 

edit @ 5 Nov 2009 01:37:20 by เขียนเอง

edit @ 11 Nov 2009 15:54:50 by เขียนเอง