บางภาพ บางคำ

                                 'ดาวพฤหัส'                      ร้าน'เอ็กเต็งผู่กี่' เยาวราช - 2551

...

..

.

                                                                       ความอดทนรอเป็นศิลปะอย่างหนึ่งในการใช้ชีวิต....

                                                                  ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา – {SUB}magazine # 9

             กาแฟดี ๆ ถ้วยหนึ่งใช้เวลาชงสัก 4 นาทีในน้ำใกล้จุดเดือด และไม่ใช่

แค่เงื่อนเวลา ความละเอียดของการบดเมล็ด ชนิดกาแฟ ความเข้มในการคั่ว ความใหม่สด

ของเม็ดกาแฟคั่วอีกที่มีผลต่อรสกาแฟ

             และจะว่าไปกาแฟก็ชงได้หลายแบบ ซึ่งให้รสชาติ แตกต่างกัน เวลาในการชงก็ต่างกัน

                ชงแบบเอสเพรสโซที่เห็นตามร้านสวย ๆ ใช้เครื่องชงราคาแพงนั้น ใช้เวลาไม่ถึง

ครึ่งนาทีเท่านั้นก็ได้กาแฟเข้มข้นหอม ๆ หน้าตาดีมีฟองจับบนผิวหน้ากาแฟออกสีทองสวยงาม

                ชงแบบหยอดหยดน้ำลงผงกาแฟ ไหลผ่านกระดาษกรอง ให้ได้ในเวลาสัก

4-5 นาทีก็ได้กาแฟรสดีเช่นกัน

              หรือจะใช้แก้วชงแบบฝรั่งเศสที่ใช้ก้านตะแกรงกดอัดกาแฟลงก้นถ้วยหลังผ่าน 4

นาที ชงวิธีนี้ว่ากันว่า สะดวก ประหยัด คลาสิก เป็นที่ชื่นชอบของคอกาแฟจำนวนมาก

                บางทีก็นึกไปถึงความรัก การรักใครได้สักคน กว่าเราจะรักกันนั้นต้องใช้เวลา

เท่าไหร่ แต่ละคนก็คงเหมือนกาแฟต่างสายพันธุ์กัน ปลูกที่สูงต่ำ ดูแลดีแค่ไหน ล้วนมี

ผลต่อการเติบโตจนกระทั่ง 'สุกงอม'พอจะเก็บเกี่ยว 

                 เก็บเสร็จต้องเอากาแฟมาล้าง-ตาก คัดแยกสีเปลือกออก ก่อนจะนำมาคั่ว...ให้

ได้ที่ หากเก็บเมล็ดกาแฟดิบไว้ไม่ดี…ชื้นไป รา ก็ถามหาเอาง่าย ๆ        

                เปรียบกับคนรักสักคน หากไม่เข้าใจซึ่งธรรมชาติของเรา-เขาดีพอ เราจะอยู่กัน

อย่างไรให้เป็นสุข ไม่ต้องเอาแต่หน้าบูดใส่กัน

       เรารักกันด้วยความ 'รู้สึก' แต่กับการอยู่ด้วยกันจะให้ดี มันอาจต้องมี'นิสัย'ที่เข้าใจ

กัน ยอมรับกันได้ และนำไปสู่การให้อภัยกัน ยอมเสียสละให้แก่กันเมื่อจำเป็น

                กับศาสตร์แห่งการชงกาแฟ นั้นช่างละเอียดละเมียดละไม จนกูรูนักชงกาแฟ

ระดับโลกบางคนเคยบอกว่า “เรียนกันทั้งชีวิต ก็คงเรียนไม่หมด”

                เทียบเคียงกับความรัก สำหรับชายหนุ่มธรรมดาสักคน แล้วเราจะเข้าใจ

หญิงสาวข้างกายได้หมดจดงดงามอย่างไร หากแม้ใจตัวยังไม่รู้ถ้วนถี่เสียด้วยซ้ำ...

              “ไม่ต้องเข้าใจ  ตามใจก็พอ” อาจารย์ผู้สอนวิชา ‘การแต่งงาน’ เคยบอกผม

ไว้อย่างนั้นสมัยเรียนมหา’ลัย

       อาจจะจริงอย่างที่ว่า และถึงแม้เราจะพยายามเข้าใจไปเสียทุกอย่าง มันก็ไม่ได้

หมายความว่าเราจะเห็นดีเห็นงามกับเธอทุกเรื่อง

               แต่ถึงจะดูยุ่งยากซับซ้อนปานใด สำหรับผู้ชายที่ไม่ได้ตั้งหมุดหมาย

ไว้ที่การครองเพศพรหมจรรย์ สตรีเพศก็ยังเป็นที่ถวิลหาของชายหนุ่มอยู่ดี (ถ้าเขา

ไม่เปลี่ยนใจไปเป็นชายเหนือชายเสียก่อน...)

                “ผู้หญิงเป็นสิ่งวุ่นวายที่ผู้ชายอยากเจอ…” 

       นี่ก็อีกคำพูดของครู ที่ผมไม่เคยลืม เห็นจะจริง นึกไปถึงเรื่องราวในหนังเกาหลี

“My sassy girl” ที่ดังไปทั่วเมืองเมื่อก่อน นางเอกก็ช่างวุ่นวาย แต่ก็ร้ายได้น่ารัก

ร้ายได้ใจพระเอก (แต่ก็น่วมไปเหมือนกันนะนั่น...)

                แต่ที่เรื่องรักมันยากกว่าชงกาแฟ ก็คงเพราะเรากะไม่ได้ และไม่มีใครบอก

ได้เลยว่าความรักที่ดี ๆ นั้นต้อง ‘ชง’ นานเท่าใดถึงจะกลมกล่อมพอดี ไม่เคยมีตำราไหน

ใช้ได้จริง

                เราต้องทดลอง ต้องเรียนเอง ชงเอง ชิมเอง

                รักเอง ช้ำเอง เราอวดเก่งจะโทษใคร... (ยืมคำพี่เก้ง-จิระ มะลิกุลมาหน่อย)

                 อันว่ากาแฟนั้นรู้กันว่ามีขมนำ แต่ชิมไปดี ๆ ก็จะรู้ว่าในขมมีเปรี้ยว

และในเปรี้ยวมีหวานในลำคอ ว่ากันว่าถ้าชงนานเกินไป...ก็มักจะติดรสขมหนัก

มากเข้าก็กินไม่ลง

                แล้วรักนั้น...ถ้าถึงขั้นกินกันไม่ลงแล้ว จะให้ทำอย่างไร

  รักช้ำ ๆ ไม่เหมือนกาแฟขมห่วย ที่เสียก็ที้งไปไม่ต้องใยดี กาแฟดำแก้วหนึ่งต้นทุน

อาจไม่ถึงห้าบาท แต่รักนั้นเล่ามีค่าแก่ใจเราเท่าใดกัน

                คิดไป... คงไม่มีประโยชน์ที่จะต้องฝืนอมขมกลืนกันไปให้บาดหมาง

คำพระท่านว่า ทุกสิ่ง “มันเปลี่ยนแปลงได้... มันไม่แน่นอน”คงไม่ได้เอามาปลอบ

ประโลมใจ แต่น่าจะช่วยให้ได้สติมากกว่า

        ชีวิตเรายังมีวันพรุ่งนี้ อย่างน้อยการรู้จักชงกาแฟสดก็ทำให้วันพรุ่งนี้เรา

ไม่ต้องทนกินแต่เนสกาแฟแต่ถ่ายเดียว แล้วหากเราเจอชนิดกาแฟที่ชอบ ที่ใช่

ได้แล้วล่ะก็ ลองตั้งใจชง...ใหม่ให้ดีเถิด

หากโชคดี เราชง‘รัก’ได้กลมกล่อมพอดี พอยกดื่มก็คงจะหอมชื่น...ใจไปได้นาน...

edit @ 16 Apr 2009 23:33:28 by เขียนเอง

edit @ 19 Apr 2009 02:06:35 by เขียนเอง

edit @ 30 Jun 2009 12:48:22 by เขียนเอง