3 ทหารเสือ .. เกาะเกร็ด 2550

..

.

ไม่ได้อัพอะไรนานมาก พอจะเข้ามาก็เคอะเขินบล็อกตัวเองซะอย่างนั้น..

ชีวิตช่วงสองสามเดือนมานี้ก็ยุ่งเป็นพัก ๆ และเนื่องจากสุขภาพอินเตอร์เน็ตของออฟฟิศไม่แข็งแรงเลยแทบไม่ได้เข้ามาดูอะไรเลย เอาเป็นว่าขอบันทึกสถาณการณ์ชีวิตแบบอิสระก็แล้วกัน
สัปดาห์ก่อนไปคลองถมแล้วไปเจอจักรยานประกาศขายใหม่เช้งเหลือเชื่ออยู่คันหนึ่ง ที่ร้านหัวมุมแยกเสือป่า ร้านเดิมที่เราเคยซื้อจักรยานแม่บ้านญี่ปุ่นและจักรยานเสือภูเขาคันแรก(และหายไปแล้วนั่นแหละ)

ที่น่าทึ่งก็คือมันเป็นจักรยาน Trek รุ่น4500 ที่ราคาของใหม่อยู่ที่ประมาณ18000 บาท แต่เขาเอามาประกาศขายแค่ 8000 บาทเท่านั้น ..

ลูบ ๆ คลำ สักพัก เริ่มหน้ามืดเหมือนถูกมนตราแห่งแหวน..เอ้ย!จักรยานครอบงำ ทั้งที่รู้ว่าไม่มีเงินเก็บแต่ก็อยากได้จักรยานเสือภูเขามาแทนคันเก่า เพราะคันเก่าเป็นจักรยานถนนซึ่งบอบบางกว่าจะเอาไปลุยกับสภาพเส้นทางที่อยากไปในอนาคต สุดท้ายก็มัดจำไปก่อนและดิ้นรนค้นบัญชีเงินฝากและ ขายจักรยานคันเก่าให้คนที่ออฟฟิศไป2000 บวกเงินไป 6000 จึงได้เสือตัวใหม่มาครอบครอง..
แต่พอได้มาก็เกิดวิตกจริตไปอีกว่ามันราคาถูกจัด.. เฮียคนขายเจ้าเก่าบอกว่าคนขายเขาติดหนี้พนัน ก็ไม่รู้จะเชื่อได้แค่ไหน แต่คิดว่าถ้าเราไม่เอาก็คงมีคนมาโฉบไปแน่นอน สุดท้ายก็เลยไปตั้งกระทู้ไว้ที่เว็บ Thaimtb ยังไงถ้าว่าง ๆก็ลองแวะไปดูที่นี่ได้ http://thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=177130
เอาเป็นว่าตอนนี้ก็มีจักรยาน...ใหม่แล้ว เหลือแต่จะจัดสรรวันเวลาที่จะพาตัวเองออกเดินทางเมื่อไหร่ ที่ไหนเท่านั้น..

..ช่วงนี้พอนึกได้ว่าอายุใกล้เลขสาม..สิบ ก็เริ่มจะกังวลและสับสนอีกครั้งว่าจะเอาไงกันต่อดีกับชีวิต อยู่ที่กทม.ทำงานมาได้ 3 ปีพอดีดัก ถ้าอนาคตอยากทำงานสอนก็ต้องเรียนต่อ.. บางคนแนะนำว่าเรียนที่ดี ๆ ก็ต้องจุฬา แต่จะเรียนก็ต้องใช้ตังค์เยอะมาก..ยิ่งภาคพิเศษยิ่งแพง แล้วถ้าจะเรียนภาคปกติ จะหาเงินยังไง หรือจะไม่เรียนมันแล้ว.. ไปปั่นจักรยานทั่วไทยเลยแล้วกลับบ้าน กลับสู่ความเรียบง่าย ได้อยู่ใกล้ ๆ พ่อแม่
รู้สึกเหมือนกำลังเดินไปสู่ทางแยกใหญ่อีกครั้งหนึ่ง..

ปล.ถือว่ามาเขียนจดหมายระบายความเป็นไปช่วงนี้แล้วกันครับ ว่าแต่ช่วงวัยนี้.. มีใครมีปัญหากังวลแบบผมบ้างไหมครับ หรือกำลังไปได้ดีกับชีวิต..เล่าสู่กันฟังครับ

ปล.เขียนเนื้อความข้างบนไว้หลายวันแล้ว(20 กย.)เพิ่งลงได้วันนี้เอง เน็ตมันห่วย..(ว่าไปโน่น)