บางภาพ บางคำ

ศาลเจ้า โจวซือกง กินเจ-กทม 2548

ในช่วงปลายเดือนตุลาอย่างนี้ เรื่องที่มักจะถามไถ่กันเมื่อยามหิวอย่างหนึ่งคือ "เฮ้ย.. กินเจรึเปล่า"

หลังจากนั้นก็จะเกิดการแบ่งคนอยู่สองจำพวก คือกินและไม่กินเจ

อ้อ..บางทีมีกลุ่มไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดด้วย คือกินก็ดี ไม่กินก็ได้

ผมเป็นพวกที่ "พยายาม" จะเป็นพวกแรกถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงจนเกินไป

บางทีการหาร้านเจ..ได้ยากในบางที่ หรือความไม่คุ้นเคยในการหุงหาอาหารโดยไม่มีกระดูกให้ต้ม ไม่มีเนื้อให้ทอดอย่างเคย

อาจเป็นเรื่องง่ายที่ให้เหตุผลว่าไม่อยากเรื่องมาก.. และการต้องเลือกกินเป็นการสร้างความวุ่นวายแก่ชิวิต หรือกระทั่ง "ไม่อร่อย"

ก็พอเข้าใจได้ในกาละเทศะที่เลือกไม่ได้..

(แต่ก็อย่าลืมถามตัวเองว่าเราเลือกไม่ได้...หรือไม่ได้เลือก)

มองไปข้างฝั่งเพศพรหมจรรย์อย่างพระภิกษุ พระพุทธเจ้าท่านก็ไม่ได้ให้เลือกกิน ขอเพียงอย่าเป็นเนื้อต้องห้าม(คือเนื้อ..มนุษย์ ช้าง ม้า หมา หมี งู ราชสีห์ เสือดาว เสือโคร่ง เสือเหลือง) และไม่เป็นเนื้อที่เห็น/ได้ยินหรือสงสัยว่าเขาทำมาเพื่อตน

บิณฑบาตรได้มาอย่างไรก็ให้ฉันไปตามนั้น เพื่อมิให้เป็นที่ลำบากในการจัดหาของชาวบ้าน เพราะการอยู่อย่างพระภิกษุนั้นอยู่ด้วยการ "ขอ" อาหาร -ปัจจัยจากชาวบ้านเพื่อยังชีพ จึงจำเป็นต้องอยู่ให้ "เลี้ยงง่าย" ไม่เรื่องมาก

จะบริโภคขบฉันก็จะต้องพิจารณาว่าเป็นไปเพียงเพื่อยังชีพ ไม่ใช่เพื่อบำรุงบำเรอร่างกายให้ดูดี หรือเพื่อความเอร็ดอร่อย และการยังชีพนั้นก็เพื่อทำปัญญาให้แจ้ง สืบต่อพระศาสนา สอนสั่งยังประโยชน์กลับมาที่ชาวบ้าน

นั่นเป็นส่วนของนักบวช

พุทธศาสนาทางเถรวาทเรานี้แม้ไม่ได้บังคับกำหนดให้ชาวบ้านต้องทานมังสวิรัติ หรืออาหารเจแต่อย่างใด

แต่ก็น่าคิดว่าใน ศีลห้า ซึ่งเป็นบาทฐานแห่งการปฏิบัติในสายธารธรรมก็กำหนดไว้ในข้อหนึ่งว่า "ไม่ฆ่าสัตว์"

แล้วเราควรทำอย่างไร..ที่จะกินอิ่มได้โดยไม่ต้องเบียดเบียนชีวิต..หมูเห็ดเป็ดไก่ที่อยู่ร่วมโลก แม้อาจจะคิดได้ว่ามันเป็นวัฏจักรกรรมของสัตว์ ที่เกิดมาเพื่อพลีกายให้เรากิน

คงไม่ต้องถกเถียงกันให้มากว่า มนุษย์เรามีธรรมชาติเป็นสัตว์กินพืชหรือกินเนื้อ(อย่างที่มีคนศึกษาไว้แล้วมากมาย) แต่สิ่งที่น่าสนใจคือมนุษย์คิดได้มากกว่าสัตว์ชนิดอื่นๆ มนุษย์เรียนรู้ที่จะทำในสิ่งที่ควรทำได้ เลือกได้มากกว่าสัตว์ที่หาอาหารกินอยู่ไปตามสัญชาตญาณ

เมื่อใดก็ตามที่เรายังรู้สึกเจ็บปวด เมื่อเห็นปลาถูกทุบหัว วัวถูกแทงคอ

มันคงจะดีถ้าเราทำอะไรบางอย่างได้เพื่อให้จำนวนสัตว์ผู้มีกรรมเหล่านั้น บรรเทาเบาบางลง

เวลากินอาหารมังสวิรัติต่างๆ ผมว่ามันกินง่ายนะ..

เพราะมันไม่มีกระดูก..

ปล. ช่วงนี้แถวถนนเยาวราช..มีของกินแบบ เจๆ มากมายทั้งถนนเลย จะไปแบบเคร่ง หรือจะไปแบบ ชิลๆ ก็น่าจะได้เหมือนกัน และถ้าอยากได้บรรยากาศกว่านั้นลองไปทางต้นๆถนนเยาวราช (ด้านที่เป็นซุ้มพิธี) แล้วถามหาทางเดินไป ศาลเจ้า"โจวซือกง" เข้าใจว่าน่าจะเป็นถนนทรงวาด ซึ่งไม่ไกลกัน

ในระหว่างทางนั้นจะมี ข้าว บะหมี่ ก๋วยจั๋บ ขนมต่างๆให้เลือกินมากมาย แถมยังมีงิ้ว มีชิงช้าสวรรค์ด้วย ที่หน้าศาลก็มีธงทิวแขวนอยู่สวยงาม และมีเทียนจีนขนาดยักษ์จุดเรียงไว้สวยงาม.. ไม่รู้เป็นไงทั้งคนที่มาเดินและแม้ค้า หน้าตาน่ารักๆกันทั้งนั้น ถ้าว่างก็ลองไปเที่ยวกันนะ

อ่ะ..ลงรูปเพิ่มเป็นสีสัน..

โคม...(ไม่ลอย)

ทุบ...ๆๆๆๆๆ เอาให้เละ

เสร็จก็มา..ตัด เป็นขนมตุ้บตั้บ น่าอาหย่อย..(และติดฟัน)

...............