ความดีใจ ของชายใจดี

posted on 14 Jan 2006 05:09 by kiennews

พี่บอย-น้องใจดี snap-ผ่านกระจก

 

        วันนี้ไปถ่ายภาพเพื่อจะเอามาทำปกนิตยสาร(ไม่รู้เป็นความลับแค่ไหน แต่ก็ขอเอามาเล่าสู่กันฟัง) เป็นการทำงานที่น่าประทับใจ จนผมถึงกับบอกกับผู้เป็นแบบก่อนลากลับว่า "ผมจะไม่ลืมวันนี้เลย"

         อาจจะเป็นคำพูดเลี่ยนๆ เชยๆ แต่กับผู้ชายคนนี้ผมไม่รู้สึกอาย แต่ดีใจที่ได้บอกความรู้สึกกับเขา คนที่เราชื่นชอบ ชื่นชมทั้งผลงานและการใช้ชีวิต ชายคนหนึ่งซึ่งมีความอบอุ่น ละมุนละไมทั้งในบทเพลง และชีวิตจริง

         ขำดีเหมือนกัน วันนี้เพิ่งรู้ว่าชื่อจริงของพี่บอยชื่อ ชีวิน โกสิยพงษ์ จากบทสัมภาษณ์ในเว็บไซต์ หนังสือ Positioning

         เราคิดกันมาพอสมควร กับคอนเซปต์ปกพี่บอยในครั้งนี้ แต่ด้วยความวุ่นวายอะไรบางอย่าง ทำให้ความคิดพวกเราเหมือนไม่ลงตัวสักที แรกทีเดียวจะให้พี่แกถือร่มใสๆ กับฉากขาว ประมาณว่าบังฝนให้ลูกแต่ตัวเองเปียก กะว่าจะมาทำกราฟฟิกเป็นฝนการ์ตูนๆ ทีหลังจะได้ผูกเรื่องเข้ากับ 'Rain' เรื่องในเล่ม แต่ระหว่างทางถกเถียงกันไปมารู้สึกว่าจะไม่เข้าท่า เราจึงว่า ถ้างั้นเน้นความรักของพ่อกับลูกก็แล้วกัน กุมภาฯ มันเดือนแห่งความรักด้วย น้องในกองบ.ก. คนหนึ่งเสนอความคิดต่อ - ให้พี่บอยเล่น กีตาร์ให้ลูกฟัง

          "ท่าจะน่ารักดี" เขาให้เหตุผลสั้นๆ

           หลังจากประชุมสรุปกันในรถแท๊กซี่ พอถึงที่หมาย แผนที่เตรียมมากลับใช้ไม่ได้ กีตาร์โปร่งที่ออฟฟิศ Love is ไม่มี มีแต่กีตาร์ไฟฟ้าอยู่ตัวหนึ่งซึ่งดูยังไงก็ไม่เข้าคอนเซปต์

           เอาล่ะ เราจะทำยังไงดี จะหามุกอะไรมาเล่นดี ที่จะมาให้พี่แกยืนเก๊กเท่กับลูกก็ไม่ใช่แนวถนัดของเรา...อืม.. คิดจนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก ในห้องทำงานพี่บอยอากาศไม่เย็นเท่าไหร่แต่ใจสั่น.. จัดไฟยังไม่ทันเสร็จดี พี่บอยออกมาจากห้องสัมภาษณ์แล้ว..ทำไงดีวะ

           พี่ไกด์ช่างแต่งหน้าเติมแป้งรองพื้นกันหน้ามันให้กับพี่บอยและลูกๆ พอยืดเวลาหายใจ..ได้บ้าง..เอาวะ สู้ๆ เป็นไงเป็นกัน

          หลังจากจัดแสงง่ายๆ เราพยายามผ่อนคลายตัวเองลง แต่ก็ดูจะไม่เป็นผล ทุกคนที่ไปด้วยก็จับสังเกตได้ว่าวันนี้ผมดูลนๆ ตื่นเต้นเห็นได้ชัด

          แล้วพี่บอยก็เดินเข้ามา แอบกระซิบกับพวกเราว่า ถ่ายน้องใจดี(คนเล็ก) ด้วยนะเดี๋ยวเขาจะงอน(น้องใจดีอายุเพิ่งขวบกว่า พี่บอยยังกลัวงอนเลย คนอะไรน่ารักจริงๆ)

           "จะถ่ายแฟนพี่ด้วยมั้ย..."

          แรกที่เข้ามา เราเห็นพี่ตุ้ย - วรกัญญา โกสิยพงษ์ ภรรยาพี่บอยกำลังป้อนนมจากขวดให้ลูกกินอยู่ สารภาพตามตรงว่าเพิ่งได้มาเห็นและรู้จักแฟนพี่บอยก็วันนี้ เธอเป็นผู้หญิงที่ดูธรรมดา และเป็นธรรมชาติมาก ไม่แต่งหน้าแต่งตัวอะไร เนื่องจากเราไม่ค่อยจะเห็นเธอในสื่อต่างๆ ตอนแรกเราจึงนึกเกรงใจ ที่จะรบกวนให้พี่ตุ้ย..มาเข้าฉากด้วย แต่พอพี่บอยออกปากเราถึงกล้ารบเร้า

        "น่า..มาถ่ายรูปด้วยกัน ไม่ค่อยได้ถ่ายด้วยกันเลย" พี่บอยสำทับอีกแรง พี่ตุ้ยทำหน้าลังเลอยู่อึดใจ สุดท้ายก็ยอมเข้าร่วมถ่ายภาพแต่โดยดี.. พอเรากำลังจะบอกให้พี่ไกด์แต่งหน้าให้

        "ไม่ต้องแต่งหน้าแฟนผมหรอก อย่างนี้สวยดีอยู่แล้ว"  

        พี่บอย บอกพวกเราด้วยเสียงนุ่มฟังสบาย จนเราอมยิ้มกับคำพูดนี้

        แต่หลังจากถ่ายไปสักพัก ช่างแต่งหน้าก็ขอร้องให้พี่ตุ้ยแต่งหน้าสักนิด พอให้หน้าไม่มันและดูซีดเกินไป (แต่พอแต่งหน้ามาแล้วแค่พอมีสีบางๆ พี่บอยก็ยังพูดอยู่ว่าไม่แต่งหน้ายังสวยกว่าอีก)

        แล้วเราก็ได้ถ่ายภาพทั้งครอบครัว โกสิยพงษ์ อย่างเกินคาดหมาย

         "เอานะครับพี่ยืนใกล้ๆ กัน ถ่ายกันสนุกๆ ครับ"

         "น้องดีใจทางนี้ครับ"

      "............." ผมพูดเสียงดังเพื่อสร้างกำลังใจ กดไป 7-8 ใบ ไฟแฟลชก็ไม่ติดซะงั้น คงเป็นเพราะหัวส่งสัญญานแฟลชแบบไร้สายอาจจะหลวม สุดท้ายก็ต้องเปลี่ยนเป็นแบบสายเสียบต่อจากกล้องแบบเดิมๆ

        "เอ้..ตอนเทสต์ไม่เห็นเป็นไรเลย พอถ่ายพี่ปุ้บดับเฉยเลย" ผมพูดแก้เก้อ

        "สงสัยมันเจอแสงสะท้อนจากพี่เยอะ เลยไม่ไหว" พี่บอยพูดขำๆ เป็นกำลังใจให้เราได้มาก

         หลังจากที่ทุกคนในเฟรมมีรอยยิ้มประดับหน้า ผมกดชัตเตอร์ไปเรื่อยๆ และส่งเสียงเรียกน้องใจดี เป็นระยะๆ (ช่วงนี้ทั้งพวกเราและคนใน Love is ต่างช่วยกันเ