บางภาพ บางคำ

' pause '_ RB5ม.ช.

พรุ่งนี้แล้ว ที่เราจะได้ถ่ายรูปแฟชั่น เซ็ตแรกที่นี่ นิตยสารที่เพิ่งมาทำได้ไม่ถึงเดือน แม้จะทำงานถ่ายรูปมาได้ปีหนึ่งแล้ว แต่กับงานแนวแฟชั่นนี่ รู้สึกตื่นเต้นพิกล .. พรุ่งนี้คงจะถ่ายไปเหงื่อแตกไป เหงื่อมันมักจะออกเวลาเราตื่นเต้น จะว่าไปเราก็ยังคงตื่นเต้นกับทุกงานที่ออกไปถ่าย.. แต่เวลาต้องถ่ายรูปหญิงสาว เหงื่อมันทำไมออกมามากผิดปกติหว่า..

"ตื่นเต้นเว้ยย!!" เราแอบตะโกนอยู่ในใจ แต่เลือกเดินเส้นทางนี้แล้วยังไงก็คงหลบไม่พ้น เราคงต้องทำให้ดีที่สุด เคยได้ยินคำพูดหนึ่ง เข้าท่า เขาว่า'เอาให้ขาหักเลย'

เอาวะ..ก็แค่ขาหักไม่ถึงตายสักหน่อย (คงไม่ต้องถึงขนาด.. เอาให้ตายกันไปข้างหนึ่งหรอกนะ)

สำหรับคืนนี้อาจจะหลับยากสักหน่อย แต่เราว่าสิ่งที่สำคัญที่ช่วยให้เราทำงานได้ดี สุดท้ายก็อาจเป็นเพียงการหลับให้เต็มตื่นเท่านั้นเองมันน่าทรมานมากที่เราต้องหิวนอนตอนเช้า แต่แล้วก็ต้องบังคับหุ่นตัวหนึ่งออกไปทำงานให้ได้ ตอนนั้นเหมือนร่างกายกับวิญญาณไม่ลงรอยกันชอบกล..

ในบางด้านของการถ่ายรูป เราก็ไม่ได้จะถ่ายรูปดีอะไรกว่ากันมากมาย แต่ช่างภาพที่เก่ง เราคิดว่าเขาน่าจะมีความมั่นใจที่ดี..เป็นอุปกรณ์เสริมที่พกพาติดตัว อย่างน้อยก็ตลอดเวลาที่ทำงาน..

เวลากดชัตเตอร์ดูมันช่างแสนสั้นและง่ายดายแต่กระบวนการก่อนหน้านั้นทั้งหมดมันช่างยาวนานเหลือเกิน

......................

มีคำพูดหนึ่งของโรเบิร์ด คาปา* (RobertCapa) กินใจผมมาก เขาพูดประมาณว่า "ถ้าภาพของคุณยังไม่ดีพอ แสดงว่าคุณยังเข้าใกล้มันไม่พอ"

มันเป็นความหมายให้คิดได้ทั้งรูปธรรมและนามธรรมเลย.. ง่ายๆแต่ลึกซึ้ง

*Robert Capaเป็นหนึ่งในช่างภาพที่ร่วมก่อตั้งกลุ่ม Magnum ในปีค.ศ.1947เป็นการรวมตัวของยอดฝีมือ ด้านภาพข่าวระดับโลกมารวมตัวกัน เพื่อทำงานได้เต็มที่อย่างมีมนุษยธรรมโดยไม่ต้องกังวลต่อสำนักพิมพ์

"Death of Loyalist Militiaman
Frederico Borrell Garcia, Cerro
Muriano (Cordoba Front), 1936,"
gelatin silver print.
© 1996 Estate of Robert Capa.

และนี่เป็นรูปที่ที่โด่งดังของเขา... (ถ่ายได้ไงเนี่ย)